इरान युद्धको दबाबका बीच अमेरिकी रोजगारदाताहरूले अप्रत्याशित रूपमा २३,००० रोजगारी कटौती; बेरोजगारी दर ४.१%

वाशिंगटन (एपी)। गत महिना अमेरिकी रोजगारदाताहरूले अप्रत्याशित रूपमा २३,००० रोजगारी कटौती गरे भने श्रम विभागको तथ्याङ्क संशोधनले मे र जुन महिनाको रोजगारी संख्यामा १,०३,००० को कमी देखायो। बेरोजगारी दर ४.१% मा झर्नुको मुख्य कारण अमेरिकीहरूले श्रम बजार छोड्नु थियो।

शुक्रबार श्रम विभागले सार्वजनिक गरेको जुन महिनाको रोजगारीसम्बन्धी तथ्याङ्कले अमेरिकी श्रम बजारमा आएको ठूलो परिवर्तन र राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पका लागि राजनीतिक धक्कालाई संकेत गरेको छ। मध्यावधि निर्वाचनमा रिपब्लिकन पार्टीले कंग्रेसमा पूर्ण नियन्त्रण कायम राख्ने प्रयास गरिरहँदा यो घटनाक्रम उहाँका लागि चुनौतीपूर्ण देखिएको छ।

विश्लेषकहरूले गत महिना रोजगारी सिर्जनाको संख्या १,००,००० को हाराहारीमा पुग्ने अनुमान गरेका थिए।

जुलाई महिनामा स्थानीय सार्वजनिक विद्यालयहरूले ५०,०००, रेस्टुरेन्ट तथा बारहरूले २६,००० र खुद्रा विक्रेताहरूले १९,००० रोजगारी कटौती गरे।

४.१% को बेरोजगारी दर जुन २०२५ यताकै न्यून थियो – तर यो दर घट्नुको कारण भने सकारात्मक थिएन: श्रम बजारबाट २,६४,००० मानिस बाहिरिएकाले कामको खोजीमा लाग्ने वा काम गरिरहेका मानिसहरूको संख्यामा कमी आयो। काम गरिरहेका वा काम खोजिरहेकाहरूको हिस्सा ६१.४% मा झर्यो, जुन फेब्रुअरी २०२१ यताकै न्यून हो।

उत्पादनमूलक क्षेत्रमा रोजगारी सिर्जना गर्ने उद्देश्यले भारी भन्सार महसुल लागू गरेको ट्रम्प प्रशासनले निर्माण कम्पनीहरूमा २२,००० र कारखानाहरूमा ५,००० रोजगारी थपिएको कुरा औंल्याएको छ। “ट्रम्पको औद्योगिक पुनरुत्थान योजनाअनुसार नै अघि बढिरहेको छ। सरकारी रोजगारीमा उल्लेख्य कटौती भइरहँदा पनि जुलाई महिनामा उत्पादन र कारखाना निर्माणसम्बन्धी रोजगारीमा पुनः वृद्धि भयो,” ह्वाइट हाउसका प्रवक्ता कुश देसाईले भने।

फारसी खाडीमा देखिएको द्वन्द्वका कारण ऊर्जाको मूल्य ह्वात्तै बढेको र पारिवारिक बजेटमा दबाब परेको अवस्थामा पनि, सन् २०२५ को सुस्त स्थितिको तुलनामा यस वर्ष रोजगारीमा सुधार देखिएको छ। रोजगारी वृद्धि सन्तोषजनक भए पनि असाधारण भने थिएन। केही व्यवसायहरूलाई रिक्त पदहरू पूर्ति गर्न कठिनाइ भइरहेको छ। अन्य कतिपयले भने मानिसले गर्ने काममा प्रविधिको प्रयोग गरिरहेका छन्।

रोजगारीमा रहेका अमेरिकीहरूले असाधारण स्तरको रोजगारी सुरक्षाको अनुभव गरिरहेका छन्। ऐतिहासिक मापदण्डका आधारमा हेर्दा कर्मचारी कटौतीको दर न्यून छ। केही वर्षअघि कोभिड-१९ को लकडाउनपछि अचानक देखिएको जनशक्तिको अभावबाट पाठ सिकेका कम्पनीहरू अहिले आफूसँग भएका कर्मचारीहरूलाई गुमाउने जोखिम मोल्न चाहँदैनन्।

जुलाई महिनाको एक सातामा बेरोजगारी भत्ताका लागि आवेदन दिने अमेरिकीहरूको संख्या ५० वर्षभन्दा बढी समययताकै न्यून स्तरमा झर्यो। तथ्याङ्क कम्पनी ‘फ्याक्टसेट’ले पूर्वानुमानकर्ताहरूमाझ गरेको सर्वेक्षणअनुसार, जुन महिनामा बेरोजगारी दर घटेर ४.२ प्रतिशत (एक वर्षयताकै न्यून) मा पुगेको थियो र गत महिना पनि सोही स्तरमा कायम रहेको अनुमान गरिएको छ।

तर, रोजगारी गुमाएका वा पहिलो पटक श्रम बजारमा प्रवेश गर्न खोजिरहेका अमेरिकीहरूका लागि भने अवसर पाउन निकै संघर्षपूर्ण अवस्था छ।

अर्थशास्त्रीहरूले रोजगारी बजारको यो असाधारण स्थितिलाई वर्णन गर्न “न नयाँ भर्ना, न त बर्खास्तगी” (no hire, no fire) भन्ने शब्दावलीको प्रयोग गरेका छन्।

यस वर्ष हालसम्म, रोजगारदाताहरूले प्रतिमहिना ६१,००० रोजगारी थपिरहेका छन्; यो संख्या सन् २०२५ को ९,७०० को तुलनामा बढी हो (सन् २००२ यता मन्दीको अवस्था बाहेक यो सबैभन्दा कमजोर तथ्याङ्क थियो)।

बेरोजगारी दर बढ्न नदिन संयुक्त राज्य अमेरिकालाई पहिले जस्तो धेरै रोजगारीको आवश्यकता पर्दैन। ट्रम्पको आप्रवासनसम्बन्धी कडा नीति र ‘बेबी बुमर्स’ (दोस्रो विश्वयुद्धपछिको पुस्ता) को अवकाश लिने क्रमका कारण कामको लागि प्रतिस्पर्धा गर्ने मानिसहरूको संख्या घटेको छ। त्यसैले, फेडरल रिजर्भको अध्ययन अनुसार, मासिक भर्नाको “ब्रेक-इभन” दर (अर्थात् बेरोजगारी दर स्थिर राख्न आवश्यक पर्ने भर्ना दर)—जुन सन् २०२३-२०२४ मा १,५५,००० थियो—घटेर लगभग शून्यको हाराहारीमा पुगेको छ।

“भर्ना गर्नका लागि उपलब्ध मानिसहरूको संख्या नै कम छ,” बीएमओ क्यापिटल मार्केट्सका वरिष्ठ अर्थशास्त्री साल गुआटिएरीले भने। कतिपयका लागि, श्रमको अभावले उच्च ज्यालाको अवसर सिर्जना गरेको छ। पेरोल प्रशोधन कम्पनी एडीपीले बुधबार सार्वजनिक गरेको प्रतिवेदन अनुसार, गत महिना जागिर परिवर्तन गर्नेहरूले तलबमा ७ प्रतिशत वृद्धि पाएका छन्। यो वृद्धिदर पछिल्लो एक वर्षयताकै उच्च हो र आफ्नो पुरानै ठाउँमा काम गरिरहेकाहरूको ४.४ प्रतिशत तलब वृद्धिको तुलनामा निकै बढी हो।

सँगै, पछिल्ला वर्षहरूमा कम्पनीहरूले मानिसले गर्ने काममा प्रविधिको प्रयोग गरेर आफ्नो उत्पादकत्व बढाएका छन्। “हामीले कम्पनीहरूलाई उही कर्मचारी संख्याबाट बढी उत्पादन गरिरहेको देखिरहेका छौं,” गुआटिएरीले भने। “त्यसैले नयाँ कामदारहरू राख्ने आवश्यकता कम भएको छ।”

उनका अनुसार, उपलब्ध कामदारहरूको अभाव र बढ्दो उत्पादकत्वले “भर्ना दर र मासिक रोजगारी वृद्धिलाई नियन्त्रणमा राख्नेछ।”

यसबाहेक, रोजगारी भर्नाको परिदृश्यमा अन्य अनिश्चितताहरू पनि देखिएका छन्: फारसी खाडीमा जारी द्वन्द्वले ऊर्जाको मूल्य बढाएको र परिवारको बजेटमा दबाब सिर्जना गरेको छ भने, अर्कोतर्फ आर्टिफिसियल इन्टेलिजेन्सको उदयले कामदारहरूलाई अझ दक्ष र बढी पारिश्रमिक पाउने बनाउन सक्छ वा उनीहरूको रोजगारी नै खोस्न सक्छ।

फेडरल रिजर्भ बैंक अफ सान फ्रान्सिस्कोका अनुसन्धानकर्ताहरू इन्ग्रिड चेन, मारियाना कुड्ल्याक र रिभा मिख्लिनले यसै हप्ता सार्वजनिक गरेको प्रतिवेदनमा विगत केही वर्षयता जागिर पाउनु निकै कठिन भएको पाइएको छ—र यो अवस्था आश्चर्यजनक रूपमा गाह्रो बनेको छ।

सामान्यतया, आर्थिक विस्तारको यस्तो चरणमा — पछिल्लो मन्दीको अन्त्य भएको छ वर्षभन्दा बढी भइसक्दा — रोजगारदाताहरूलाई कामदारहरूको यति धेरै खाँचो हुन्थ्यो कि उनीहरू युवा तथा कम शैक्षिक योग्यता भएका व्यक्तिहरूलाई पनि अवसर दिन तयार हुन्थे। तर यसपटक त्यस्तो भइरहेको छैन। चेन, कुड्ल्याक र मिख्लिन लेख्छन्, “रोजगारीको प्रक्रियामा मानिसहरूलाई तानिनुको सट्टा, रोजगारीको मार्ग नै साँघुरिँदै गएको छ; जसका कारण आर्थिक सुधारको लाभ सीमान्तकृत वा पछाडि परेका कामदारहरूसम्म पुग्न सकेको छैन।”

यति मात्र होइन, सामान्यतया सबैभन्दा छिटो काममा फर्किने बेरोजगार व्यक्तिहरू — अर्थात् सक्रिय कार्य-उमेर समूह (२५ देखि ५४ वर्ष) का र कलेज तहको शिक्षा हासिल गरेकाहरू — समेत नयाँ रोजगारी पाउन संघर्ष गरिरहेका छन्। सान फ्रान्सिस्को फेडका अनुसन्धानकर्ताहरूलाई रोजगारीको खोजी यति कठिन हुनुको वास्तविक कारणबारे निश्चित जानकारी छैन। उनीहरूका अनुसार यसको कारण आप्रवासनसम्बन्धी कडा नीति, विशेष गरी प्रविधि कम्पनीहरू र सरकारी ठेकेदारहरूमाझ भइरहेको नियुक्तिमा कमी, सरकारी नीतिको दिशाबारेको अनिश्चितता वा “श्रम बजारको व्यापक ह्रासका प्रारम्भिक संकेतहरू” हुन सक्छन्।