‘इन्डियाना आईस सुविधाका बन्दीहरूले हप्ताहरू एकान्तमा बिताउँछन् र ‘चिकित्सा संकट’ सामना गर्छन्’
मुद्दाका तेस्रो वादी केमोये मसलारले आफ्नो थुनुवा कक्ष तीन दिनसम्म ढलको पानीले भरिएको र त्यस अवधिमा आफू "मानव मलमूत्रमा चिप्लिएर लड्नबाट" बच्न संघर्ष गरिरहनुपरेको आरोप लगाएको कुरा उनका वकिलहरूले उल्लेख गरेका छन्। उनीहरूका अनुसार, भुइँमा रहेको रगत तथा दिसा-पिसाबको दुर्गन्ध र जाम भएका शौचालयहरूको गन्धबाट बच्न त्यहाँका कर्मचारीहरूले मास्क लगाउने गर्छन्।
साइबेले मेयस-ओस्टरम्यान, शिकागो (एपी)। “स्पीडवे स्ल्यामर” भनेर चिनिने इन्डियाना अध्यागमन सुविधामा हिरासतमा रहेका तीन व्यक्तिले बन्दीहरूलाई हप्ताहरूसम्म एकान्त कारावासमा राख्ने, आवश्यक चिकित्सा उपचारबाट वञ्चित गर्ने र सुविधा अधिकारीहरूले दुर्व्यवहार र जातीय गालीगलौज गर्ने गरेको बताएका छन्।
बिहीबार दायर गरिएको मुद्दामा थुनुवाहरूले इन्डियानाको बंकर हिलमा रहेको मियामी डिटेन्सन सेन्टरको अवस्था अमानवीय रहेको र अधिकारीहरूको बेवास्ताले “खतरनाक चिकित्सा संकट” सिर्जना गरेको आरोप लगाएका छन्, एसोसिएटेड प्रेसले प्राप्त गरेको प्रतिलिपि अनुसार।
अमेरिकन सिभिल लिबर्टीज युनियनले इन्डियानाको उत्तरी जिल्लाको संघीय अदालतमा मुद्दा दायर गरेको थियो।
एपीले पहिले देशभरका आप्रवासन हिरासत सुविधाहरूमा चिकित्सा बेवास्ता, खतरनाक अवस्था र मानव अधिकार उल्लङ्घनको बारेमा रिपोर्ट गरेको छ। माइग्रेसन पोलिसी इन्स्टिच्युटका अनुसार यस आर्थिक वर्षमा अमेरिकी अध्यागमन र भन्सार प्रवर्तन हिरासतमा कम्तिमा ३७ जनाको मृत्यु भएको छ, जुन एजेन्सीको इतिहासमा सबैभन्दा धेरै हो।
यस वर्ष इन्डियानास्थित उक्त केन्द्रमा दुई जनाको मृत्यु भएको छ — ५५ वर्षीय भियतनामी नागरिक तुआन भान बुई र ५९ वर्षीय कम्बोडियन नागरिक लोर्थ सिम। सिमका छोराले अगस्ट महिनामा ‘आइस’ विरुद्ध मुद्दा दायर गर्दै, आफ्नो बुबाको मृत्युबारे उक्त निकायले जानकारी लुकाएको आरोप लगाएका छन्।
इन्डियानापोलिसबाट करिब ६० माइल (१०० किलोमिटर) उत्तरमा अवस्थित ‘मियामी डिटेन्सन सेन्टर’ पहिले एक उच्च सुरक्षा जेल थियो। गत वर्ष ट्रम्प प्रशासनले यसलाई आप्रवासीहरूलाई थुनामा राख्ने केन्द्र (इमिग्रेसन डिटेन्सन फेसिलिटी) मा परिणत गरेको हो। जेलको रूपमा रहँदा, यहाँ अमानवीय अवस्था, हिंसा र कैदीहरूको मृत्युका घटनाहरू भएका थिए।
मुद्दामा लगाइएका आरोपहरूबारे प्रतिक्रिया माग्दा ‘डिपार्टमेन्ट अफ होमल्यान्ड सेक्युरिटी’ले तत्काल कुनै जवाफ दिएन।
उजुरी अनुसार, मुद्दामा रहेका तीन जना थुनुवाहरू मध्ये कुनै पनि अमेरिकामा कुनै अपराधको दोषी ठहरिएका छैनन्। ट्रम्प प्रशासनले आफ्नो आप्रवासन कारबाही आपराधिक रेकर्ड भएका आप्रवासीहरूमा केन्द्रित रहेको बताएको छ, तर हालैको तथ्याङ्कले देखाउँछ कि पक्राउ परेका धेरैजसोलाई कुनै आपराधिक अभियोग छैन।
वादीहरूले अधिकारीहरूले गम्भीर अवस्थाका लागि बन्दीहरूलाई चिकित्सा उपचार अस्वीकार गरेको बताएका छन्, जसले गर्दा केही पीडा र संकटमा परेका छन्।
जुलाईमा आइसद्वारा पक्राउ परेकी ग्वाटेमालाकी नागरिक सिन्थिया एसेभेडोलाई सुविधाका अधिकारीहरूले उनको मिर्गीको उपचारमा कम प्रभावकारी औषधिमा परिवर्तन गरेपछि एक हप्तामा धेरै पटक दौरा परेको थियो, र अधिकारीहरूले प्रायः उनलाई नियमित रूपमा औषधि दिन असफल भएका थिए, उनका वकिलहरूका अनुसार। उनले सुविधामा आइपुगेको केही समयपछि नै यौन दुर्व्यवहार भएको आरोप पनि लगाएकी छिन्, र अधिकारीहरूले उनको रिपोर्ट लिन दिनहरू पर्खेका थिए र उनलाई बलात्कार किट, एचआइभी परीक्षण वा औषधि कहिल्यै प्रदान गरेनन्।
उजुरी अनुसार, सुन्निएको खुट्टाको घाउका कारण मुस्किलले हिँड्न सक्ने एक पुरुषले पनि मद्दतको लागि धेरै अनुरोधहरूको बावजुद कुनै हेरचाह पाएनन्।
उक्त सुविधाका अधिकारीहरूले बन्दीहरूलाई “दुर्व्यवहारपूर्ण प्रकारको सजाय” र “यातनाको सीमासम्म अत्यधिक बल प्रयोग गर्छन्,” वकिलहरूले उजुरीमा लेखेका छन्। राज्यका कर्मचारीहरूले बन्दीहरूलाई जातीय गाली गर्छन्, र उनीहरूलाई आफ्नो देश फर्कन भनेका छन् र उनीहरूलाई “प्लेग” भनेर उल्लेख गरेका छन्, उनीहरूले थपे।
उजुरी अनुसार, एक वर्षभन्दा बढी समयदेखि सुविधामा थुनामा रहेका युक्रेनी मूलका सर्गेई भासेनिनलाई एक पटक लगभग नौ हप्ता एकान्त कारावासमा राखिएको थियो। उनका वकिलहरूले लेखेका छन्, “उनले दिनको २३ देखि २४ घण्टासम्म सानो, चिसो कोठामा बिताउँथे।” भासेनिनले “स्वस्थ रहन” आफैंसँग ठूलो स्वरमा कुरा गरे र धेरै पटक आत्महत्या गर्ने विचार गरे, उनीहरूले थपे।
हालै, अन्य बन्दीहरूले अधिकारीहरूलाई दिनसम्म मद्दतको लागि “बिन्ती” गरेपछि एक जना व्यक्तिले आत्महत्या गर्ने प्रयास गरेको उजुरीमा भनिएको छ। अधिकारीहरूले उनलाई एउटा कोठरीमा थुनेर राखे र त्यसपछि उनले झुण्डिन प्रयोग गरेको केबल हटाउन असफल भए।
उजुरीमा समावेश गरिएको विवरण र छवि अनुसार, बन्दीहरूलाई “औसत पार्किङ ठाउँ भन्दा सानो” कोठरीमा एउटा सानो झ्यालको टुक्रा भएको राखिन्छ। एकान्त बन्दी कक्षहरू यति चिसो हुन्छन् कि केही मानिसहरूले चिसो हावालाई रोक्नको लागि भेन्टमा शौचालय कागज भर्छन्। बन्दीहरूलाई “हरेक केही दिनमा” नुहाउन जान अनुमति दिइन्छ, उजुरीमा भनिएको छ।
मुद्दाका तेस्रो वादी केमोये मसलारले आफ्नो थुनुवा कक्ष तीन दिनसम्म ढलको पानीले भरिएको र त्यस अवधिमा आफू “मानव मलमूत्रमा चिप्लिएर लड्नबाट” बच्न संघर्ष गरिरहनुपरेको आरोप लगाएको कुरा उनका वकिलहरूले उल्लेख गरेका छन्। उनीहरूका अनुसार, भुइँमा रहेको रगत तथा दिसा-पिसाबको दुर्गन्ध र जाम भएका शौचालयहरूको गन्धबाट बच्न त्यहाँका कर्मचारीहरूले मास्क लगाउने गर्छन्।
