सर्वोच्च अदालतद्वारा आप्रवासन न्यायाधीशहरूलाई देशनिकालाका मुद्धाहरू स्थगित राख्ने अधिकार नदिने निर्णय
वाशिंगटन । सर्वोच्च अदालतले मंगलबार आप्रवासनसम्बन्धी न्यायाधीशहरूलाई देशनिकालाका मुद्धाहरू स्थगित गर्न आप्रवासन न्यायाधीशहरूलाई अधिकार पुनः प्रदान गर्न अस्वीकार गरेको छ। सर्वोच्च अदालतको यो निर्णयसँगै ट्रम्पको प्रशासन र रिपब्लिकनहरूद्वारा शासित टेक्सास राज्यबीच भएको सम्झौता यथावत रहने भएको छ, जसले पहिले प्रचलनमा रहेको यस अभ्यासलाई रोक्छ।
अदालतले बाल्टिमोरलगायत अमेरिकाका तीन सहर र आप्रवासीहरूको कानुनी पक्षमा वकालत गर्ने एक समूहद्वारा दायर गरिएको आपतकालीन निवेदनलाई खारेज गरिदिएको छ। उनीहरूले ‘प्रशासकीय बन्द’ भनिने यस अभ्यासलाई अन्त्य गर्ने सम्झौतालाई मुद्धाको किनारा नलाग्दासम्मका लागि रोक्न माग गरेका थिए।
सर्वोच्च अदालतले जारी गरेको आदेशमा कुनै व्याख्या दिइएको थिएन; आपतकालीन अनुरोधहरूको सुनुवाइ गर्दा यस्तो हुनु सामान्य कुरा हो। कुनै पनि न्यायाधीशले यस निर्णयप्रति सार्वजनिक रूपमा असहमति जनाएनन्।
प्रशासन र टेक्सास राज्यले जुन २२ मा टेक्सासस्थित एक संघीय अदालतमा उक्त सम्झौता दर्ता गराए; सोही दिन राज्यले आप्रवासन अदालतको प्रक्रियालाई चुनौती दिँदै मुद्दा दायर गरेको थियो। एक संघीय न्यायाधीशले सोही दिन उक्त सम्झौतालाई तुरुन्तै अनुमोदन गरिदिए।
बाल्टिमोर र अन्य मुद्धाकर्ताहरूले उक्त नियमलाई खारेज गराउन संघीय सरकारले टेक्साससँग अनुचित साँठगाँठ गरेको आरोप लगाए। एक विज्ञप्तिमा, मुद्धाकर्ताहरू र उनीहरूको प्रतिनिधित्व गर्ने उदार कानुनी समूह ‘डेमोक्रेसी फरवार्ड’का वकिलहरूले मंगलबारको निर्णयप्रति निराशा व्यक्त गरे।
“यी सुरक्षाहरू हटाउनाले कमजोर व्यक्तिहरूलाई देश निकालाको ठूलो जोखिममा पार्छ र देशभरका समुदायहरूमा सार्वजनिक सुरक्षालाई कमजोर बनाउँछ,” उनीहरूले विज्ञप्तिमा भने।
“न्यायिक प्रक्रियाको यो खतरनाक दुरुपयोगले कानूनको शासनलाई खतरामा पार्छ र अर्थपूर्ण सार्वजनिक सहभागिता वा न्यायिक छानबिन बिना संघीय नीतिहरू भत्काउने समस्याग्रस्त उदाहरण स्थापित गर्दछ,” उनीहरूले थपे।
अध्यागमन न्यायाधीशहरूले आफ्नो व्यस्त कागजातहरूबाट केही देश निकालाका मुद्दाहरू हटाउन दशकौंसम्म प्रशासनिक बन्दमा भर परे, जसमा भिसा याचिका वा आपराधिक अभियोगको अपील जस्ता हटाउनबाट रोक्न सक्ने एउटै व्यक्तिसँग सम्बन्धित छुट्टाछुट्टै कार्यवाही विचाराधीन हुँदा पनि समावेश छ।
टेक्सास र ट्रम्प प्रशासनलगायतका आलोचकहरूले ‘प्रशासकीय बन्द’को प्रक्रियाले कानुनी हैसियत नभएका आप्रवासीहरूलाई अनिश्चितकालसम्म संयुक्त राज्य अमेरिकामा बस्ने अनुमति दिएको र यसले वास्तवमा ‘आममाफी’ (amnesty) सरह काम गरेको बताएका छन्।
विगतका वर्षहरूमा लाखौं देश निकालासम्बन्धी मुद्दाहरूमा ‘प्रशासकीय बन्द’ को अभ्यास गरिएको छ। यो अभ्यासलाई अन्त्य गर्नु आप्रवासीहरूप्रति ट्रम्पको कठोर दृष्टिकोणको एउटा हिस्सा हो।
सन् २०२४ मा, बाइडेन प्रशासनले ‘प्रशासकीय बन्द’ सम्बन्धी प्रक्रियालाई औपचारिक रूपमा कानुनी रूप दिने एउटा नियम लागू गर्यो। यसको उद्देश्य न्यायाधीशहरूलाई उनीहरूसामु रहेका मुद्दाहरूको कार्यभार कुशलतापूर्वक व्यवस्थापन गर्न र आप्रवासीहरूसँग निष्पक्ष व्यवहार सुनिश्चित गर्न सघाउनु थियो। यो नियमले सन् २०२० मा ट्रम्पको पहिलो कार्यकालमा ल्याइएको तर अदालतद्वारा रोक लगाइएको पुरानो नियमलाई प्रतिस्थापन गर्यो।
सन् २०२५ मा ट्रम्प पुनः सत्तामा आएपछि, आप्रवासन अदालतहरूको निगरानी गर्ने न्याय विभागको निकाय—’एक्जिक्युटिव अफिस फर इमिग्रेसन रिभ्यु’ले बाइडेन प्रशासनको उक्त नियमविरुद्ध परेको कानुनी चुनौतीको प्रतिरक्षा नगर्ने घोषणा गर्यो।
एउटा मुद्दामा, टेक्सासले तर्क गर्यो कि नियमले आप्रवासन न्यायाधीशहरूलाई “यस देशमा अवैध रूपमा उपस्थित विदेशीहरूलाई प्रभावकारी रूपमा अनिश्चितकालीन आममाफी दिन अनुमति दिन्छ।”
ट्रम्प प्रशासन र राज्यले त्यसपछि संयुक्त रूपमा टेक्सासको विचिटा फल्समा अमेरिकी जिल्ला न्यायाधीश रीड ओ’कोनरलाई बाइडेन नियमलाई गैरकानूनी घोषणा गर्ने सम्झौता अनुमोदन गर्न आग्रह गरे। ओ’कोनरले त्यसो गरे, यसलाई देशभर स्थायी रूपमा रोके।
तीन नगरपालिकाहरू – बाल्टिमोर, न्यू हेभन, कनेक्टिकट, र कोलम्बस, ओहायो – र कानुनी सेवा प्रदायक, सेन्ट्रो लिगल डे ला रजाले नियमको बचाउ गर्न मुद्दामा हस्तक्षेप गर्न खोजे, तर ओ’कोनरले उनीहरूको बोली अस्वीकार गरे। शहरहरूले भने कि तिनीहरू सबैमा पर्याप्त आप्रवासी जनसंख्या छ।
न्यू अर्लिन्समा आधारित ५ औं अमेरिकी सर्किट अदालत अफ अपीलले ओ’कोनरको निर्णयको अपीलको लागि सम्झौतालाई स्थगित गर्न अस्वीकार गर्यो।
शहरहरू र सेन्ट्रो लिगल डे ला रजाले सर्वोच्च अदालतलाई एक फाइलिङमा भने कि ट्रम्पको प्रशासनले “वैचारिक रूपमा पङ्क्तिबद्ध” टेक्साससँग “निर्मित मुद्धा” प्रयोग गरेर संघीय कानून नियन्त्रित एजेन्सी प्रक्रियाहरूलाई छल गरेको छ जसले आफूलाई मन नपर्ने नियमनलाई हटाउन मद्धत गरेको छ।
“अन्तरिम राहतको आवश्यकतालाई यसको सुरुवातदेखि नै यो मुद्दालाई संक्रमित गर्ने मिलेमतोले जोड दिएको छ,” उनीहरूले लेखे।