कविता

मुसो

मेरो घरको कोठाभित्र एउटा मुसो पसेको छ।

टोकिरहन्छ अनवरत उसका दाँतहरुले
नयाँ कम्बल, कोठाभित्र का कागजहरु, दाल-चामलहरु
पुस्तकका पानाहरू, पत्रिकाका रंगीन पृष्ठहरु
उसले टोकेको आवाज म रातभरि सुन्दछु
र समात्न खोज्दछु उसको चिप्लो पुच्छर
भागेर लुकिहाल्छ पुरानो अलमारीको पल्लो कुनामा ।

मलाई डर लाग्न थालेको छ
इतिहासको त्यो सिंगो पातो उसले निल्नै आँटेको छ
जसबाट चिच्याएर हेर्छन् मेरा पूर्खाका वीरत्वहरु
गोर्कीकी आमा, टलस्टयकी अन्ना र लोर्काका कविताहरू
हेनरीको अन्तिम पातोतिर म एकोहोरो हेरिरहन्छु
नजिक पुग्नेबित्तिकै मलाई देखेर ऊ कुदिहाल्छ ।

तीखा दाँतहरु झन् विषालु भएका छन् उसका
विस्तारै चाट्न थाल्दैछ अनिंदा रातका पहरहरु
मेरो उपस्थितिलाई वास्ता नै नगरी
ऊ दगुरिरहन्छ यता र उता ।

दिनभरि बटुल्न थाल्छु उसले फ्याँकेका टुक्राहरू
लथालिङ्ग पारेर छोडेका पुस्तकका ठेलीहरु
अब फेरि कसरी पढ्न पाउनु
निलिसकेको सिंगो दलिलको रुपरेखा ।

म अझै खोज्दैछु मुसोलाई कोठाभित्र
जसरी भए पनि म उसलाई समात्ने कोशिशमा छु
यसबेला ऊ मेरो मुटुभित्र पसिसकेको रहेछ
अनि चबाइरहेको छ मेरो रातो कलेजो कुटु कुटु…..

About the author
The Himalayan Voice

The Himalayan Voice

Himalayan Voice Newsletter

News delivered directly to your inbox

Subscribe for important headlines, community updates, and selected stories.