राज्यका कानुनहरूले संघीय आप्रवासन निकायहरूलाई राज्यको डिएमभी डेटामा पहुँच रोक्न सकेनन्

लस एन्जलस । वाशिंगटन विश्वविद्यालयको एक नयाँ रिपोर्ट अनुसार संघीय अध्यागमन अधिकारीहरूले आफ्नो राष्ट्रव्यापी प्रवर्तन अभियान जारी राख्दै गर्दा, राज्य-नियन्त्रित डेटा – चालक अनुमतिपत्र रेकर्ड र लाइसेन्स प्लेट जानकारी सहित – आप्रवासी धरपकडको प्रमुख माध्यम बनेको छ। डिएमभी डेटामा संघीय पहुँचलाई प्रतिबन्धित गर्ने उद्धेश्यले लागु भएका राज्यका कानूनहरू यसलाई रोक्न असफल भएका छन्।

वाशिंगटन विश्वविद्यालयको एक नयाँ रिपोर्टले संघीय अध्यागमन एजेन्सीहरूले राज्य डिएमभी डेटा प्राप्त गर्न सक्ने चार तरिकाहरू प्रत्यक्ष डाटाबेस पहुँच, अन्तरराज्यीय कानून प्रवर्तन नेटवर्क, डेटा दलालहरू र स्थानीय कानून प्रवर्तन एजेन्सीहरूको जाँच गर्‍यो ।

अनुसन्धानकर्ताहरूले मेरील्याण्ड, मिनेसोटा, न्यूयोर्क र वाशिंगटनमा आप्रवासन गिरफ्तारीको ढाँचाहरूको पनि जाँच गरे – सबै राज्यहरू जसले यस प्रकारको साझेदारीलाई प्रतिबन्धित गर्न केही प्रकारको कानून लागू गरेका छन्।

यद्यपि, रिपोर्टले पत्ता लगायो कि आप्रवासन र भन्सार प्रवर्तन र भन्सार र सीमा सुरक्षाका साथ आप्रवासन एजेन्टहरूले यी राज्यहरूमा राज्य-नियन्त्रित सवारी साधन डेटाको प्रश्न गर्न जारी राखेका छन्, केही खोजहरू आप्रवासन गिरफ्तारहरूसँग जोडिएका छन्।

वाशिंगटन विश्वविद्यालयकी प्राध्यापक तथा मानव अधिकार केन्द्रकी निर्देशक एन्जेलिना गोडोयले भनिन् कि यी मार्गहरू स्थापित र व्यापक रूपमा प्रयोग गरिए पनि, तिनीहरू प्रायः डिएमभी वा राज्य नियन्त्रक कार्यालयहरू जस्ता निश्चित सार्वजनिक डेटाका राज्य र स्थानीय प्रशासकहरूलाई जानकारी हुदैन।

“मलाई लाग्छ कि धेरै अवस्थामा, राज्य र स्थानीय नेताहरूलाई यो भइरहेको छ भन्ने कुरा थाहा नहुन सक्छ, र उनीहरूलाई यसबारे ब्यूँझन धेरै ढिलो भइसकेको छ। तर भोलि भन्दा आज ब्यूँझनु राम्रो हो,” उनले भनिन्।

अनुसन्धानकर्ताहरूले औंल्याए कि फ्लक सेफ्टीको स्वचालित लाइसेन्स प्लेट रिडरहरू जस्ता अध्यागमन प्रवर्तनलाई शक्ति प्रदान गर्ने प्रविधिहरूको बारेमा जनचेतना प्रयासहरूले योग्य छानबिन उत्पन्न गरिरहेका छन्, एनएलइटिएस र राज्य डिएमभी डाटाबेस जस्ता कम देखिने प्रणालीहरूको प्रयोगले धेरै कम सार्वजनिक ध्यान प्राप्त गरे तापनि समान रूपमा गम्भीर परिणामहरूको साथ अध्यागमन प्रवर्तनलाई सहज बनाउन सक्छ।

विशेष चिन्ताको विषय एनएलइटिएस प्रणाली हो, गोडोयले भनिन्, जुन एक गैर-नाफामुखी कम्प्युटर नेटवर्क हो जसले राज्य, स्थानीय, संघीय र अन्तर्राष्ट्रिय कानून प्रवर्तन एजेन्सीहरूलाई फौजदारी न्याय र सार्वजनिक सुरक्षा डेटा साझा गर्न अनुमति दिन्छ। यो संघीय अधिकारीहरूले प्रयोग गर्ने सबैभन्दा सामान्य मार्ग जस्तो देखिन्छ, उनले भनिन्। एजेन्टहरूले “मलाई लाग्छ कि धेरै अवस्थामा, राज्य र स्थानीय नेताहरूलाई यो भइरहेको छ भन्ने कुरा थाहा नहुन सक्छ, र उनीहरूलाई यसबारे ब्यूँझन धेरै ढिलो भइसकेको छ। तर भोलि भन्दा आज ब्यूँझनु राम्रो हो,” उनले भनिन्।

अनुसन्धानकर्ताहरूले औंल्याए कि फ्लक सेफ्टीको स्वचालित लाइसेन्स प्लेट रिडरहरू जस्ता अध्यागमन प्रवर्तनलाई शक्ति प्रदान गर्ने प्रविधिहरूको बारेमा जनचेतना प्रयासहरूले योग्य छानबिन उत्पन्न गरिरहेका छन्, एनएलइटिएस र राज्य डिएमभी डाटाबेस जस्ता कम देखिने प्रणालीहरूको प्रयोगले धेरै कम सार्वजनिक ध्यान प्राप्त गरे तापनि समान रूपमा गम्भीर परिणामहरूको साथ अध्यागमन प्रवर्तनलाई सहज बनाउन सक्छ।

विशेष चिन्ताको विषय एनएलइटिएस प्रणाली हो, गोडोयले भनिन्, जुन एक गैर-नाफामुखी कम्प्युटर नेटवर्क हो जसले राज्य, स्थानीय, संघीय र अन्तर्राष्ट्रिय कानून प्रवर्तन एजेन्सीहरूलाई फौजदारी न्याय र सार्वजनिक सुरक्षा डेटा साझा गर्न अनुमति दिन्छ। यो संघीय अधिकारीहरूले प्रयोग गर्ने सबैभन्दा सामान्य मार्ग जस्तो देखिन्छ, उनले भनिन्। एजेन्टहरूले एनएलइटिएसमा लाइसेन्स प्लेट प्रविष्ट गर्न वा स्क्यान गर्न सक्छन्, र जारी गर्ने राज्यको डिएमभीले दर्ता गरिएको मालिकको नाम सहित सवारी दर्ता डेटा फिर्ता गर्छ, जुन एजेन्टहरूले त्यसपछि अध्यागमन डेटाबेसहरू विरुद्ध क्रस-चेक गर्न सक्छन्।

यद्यपि राज्यहरूले केही संघीय एजेन्सीहरूबाट आफ्नै डेटाको प्रश्नहरू रोक्न सक्छन्, जस्तै वाशिंगटनले आइसको लागि गरेको थियो, गोडोयले उल्लेख गरे कि सीमा गस्ती जस्ता अन्य एजेन्सीहरूमा प्रतिबन्धहरू विस्तार गर्ने राजनीतिक इच्छाशक्ति स्थानीय एजेन्सीबाट एजेन्सीमा फरक हुन्छ। र, एउटा मार्ग प्रतिबन्धित गर्नाले प्रयोग अर्कोमा सार्न सक्छ।

“धेरैजसो राज्यहरूले, अपेक्षाकृत हालसालै गैर-नागरिकहरूलाई चालक अनुमतिपत्र प्राप्त गर्न वा आफ्नो सवारी साधन दर्ता गर्न मार्गहरू खोल्ने निर्णय गरेका छन्, उनीहरूले थप समावेशी हुने वा सडकहरू सुरक्षित राख्ने रुचिबाट त्यसो गरेका छन्,” उनले स्टेटस्कूपलाई भनिन्। “तर मलाई लाग्छ कि धेरै अवस्थामा, उनीहरूले संघीय अध्यागमन एजेन्सीहरूले मोटर सवारी विभाग मार्फत मानिसहरूको डेटा प्राप्त गर्न सक्ने सबै विभिन्न मार्गहरू र त्यो पहुँचलाई मूल रूपमा समुदायहरू विरुद्ध कसरी हतियार बनाउन सकिन्छ भन्ने कुरा महसुस नगरी त्यसो गरे। “मलाई लाग्छ कि धेरै अवस्थामा, राज्य र स्थानीय नेताहरूलाई यो भइरहेको छ भन्ने कुरा थाहा नहुन सक्छ, र उनीहरूलाई यसबारे ब्यूँझन धेरै ढिलो भइसकेको छ। तर भोलि भन्दा आज ब्यूँझनु राम्रो हो,” उनले भनिन्।

अनुसन्धानकर्ताहरूले औंल्याए कि फ्लक सेफ्टीको स्वचालित लाइसेन्स प्लेट रिडरहरू जस्ता अध्यागमन प्रवर्तनलाई शक्ति प्रदान गर्ने प्रविधिहरूको बारेमा जनचेतना प्रयासहरूले योग्य छानबिन उत्पन्न गरिरहेका छन्, एनएलइटिएस र राज्य डिएमभी डाटाबेस जस्ता कम देखिने प्रणालीहरूको प्रयोगले धेरै कम सार्वजनिक ध्यान प्राप्त गरे तापनि समान रूपमा गम्भीर परिणामहरूको साथ अध्यागमन प्रवर्तनलाई सहज बनाउन सक्छ।

विशेष चिन्ताको विषय एनएलइटिएस प्रणाली हो, गोडोयले भनिन्, जुन एक गैर-नाफामुखी कम्प्युटर नेटवर्क हो जसले राज्य, स्थानीय, संघीय र अन्तर्राष्ट्रिय कानून प्रवर्तन एजेन्सीहरूलाई फौजदारी न्याय र सार्वजनिक सुरक्षा डेटा साझा गर्न अनुमति दिन्छ। यो संघीय अधिकारीहरूले प्रयोग गर्ने सबैभन्दा सामान्य मार्ग जस्तो देखिन्छ, उनले भनिन्। एजेन्टहरूले एनएलइटिएसमा लाइसेन्स प्लेट प्रविष्ट गर्न वा स्क्यान गर्न सक्छन्, र जारी गर्ने राज्यको डिएमभीले दर्ता गरिएको मालिकको नाम सहित सवारी दर्ता डेटा फिर्ता गर्छ, जुन एजेन्टहरूले त्यसपछि अध्यागमन डेटाबेसहरू विरुद्ध क्रस-चेक गर्न सक्छन्।

यद्यपि राज्यहरूले केही संघीय एजेन्सीहरूबाट आफ्नै डेटाको प्रश्नहरू रोक्न सक्छन्, जस्तै वाशिंगटनले आइसको लागि गरेको थियो, गोडोयले उल्लेख गरे कि सीमा गस्ती जस्ता अन्य एजेन्सीहरूमा प्रतिबन्धहरू विस्तार गर्ने राजनीतिक इच्छाशक्ति स्थानीय एजेन्सीबाट एजेन्सीमा फरक हुन्छ। र, एउटा मार्ग प्रतिबन्धित गर्नाले प्रयोग अर्कोमा सार्न सक्छ।

“धेरैजसो राज्यहरूले, अपेक्षाकृत हालसालै गैर-नागरिकहरूलाई चालक अनुमतिपत्र प्राप्त गर्न वा आफ्नो सवारी साधन दर्ता गर्न मार्गहरू खोल्ने निर्णय गरेका छन्, उनीहरूले थप समावेशी हुने वा सडकहरू सुरक्षित राख्ने रुचिबाट त्यसो गरेका छन्,” उनले स्टेटस्कूपलाई भनिन्। “तर मलाई लाग्छ कि धेरै अवस्थामा, उनीहरूले संघीय अध्यागमन एजेन्सीहरूले मोटर सवारी विभाग मार्फत मानिसहरूको डेटा प्राप्त गर्न सक्ने सबै विभिन्न मार्गहरू र त्यो पहुँचलाई मूल रूपमा समुदायहरू विरुद्ध कसरी हतियार बनाउन सकिन्छ भन्ने कुरा महसुस नगरी त्यसो गरे। एनएलइटिएसमा लाइसेन्स प्लेट प्रविष्ट गर्न वा स्क्यान गर्न सक्छन्, र जारी गर्ने राज्यको डिएमभीले दर्ता गरिएको मालिकको नाम सहित सवारी दर्ता डेटा फिर्ता गर्छ, जुन एजेन्टहरूले त्यसपछि अध्यागमन डेटाबेसहरू विरुद्ध क्रस-चेक गर्न सक्छन्।

यद्यपि राज्यहरूले केही संघीय एजेन्सीहरूबाट आफ्नै डेटाको प्रश्नहरू रोक्न सक्छन्, जस्तै वाशिंगटनले आइसको लागि गरेको थियो, गोडोयले उल्लेख गरे कि सीमा गस्ती जस्ता अन्य एजेन्सीहरूमा प्रतिबन्धहरू विस्तार गर्ने राजनीतिक इच्छाशक्ति स्थानीय एजेन्सीबाट एजेन्सीमा फरक हुन्छ। र, एउटा मार्ग प्रतिबन्धित गर्नाले प्रयोग अर्कोमा सार्न सक्छ।

“धेरैजसो राज्यहरूले, अपेक्षाकृत हालसालै गैर-नागरिकहरूलाई चालक अनुमतिपत्र प्राप्त गर्न वा आफ्नो सवारी साधन दर्ता गर्न मार्गहरू खोल्ने निर्णय गरेका छन्, उनीहरूले थप समावेशी हुने वा सडकहरू सुरक्षित राख्ने रुचिबाट त्यसो गरेका छन्,” उनले स्टेटस्कूपलाई भनिन्। “तर मलाई लाग्छ कि धेरै अवस्थामा, उनीहरूले संघीय अध्यागमन एजेन्सीहरूले मोटर सवारी विभाग मार्फत मानिसहरूको डेटा प्राप्त गर्न सक्ने सबै विभिन्न मार्गहरू र त्यो पहुँचलाई मूल रूपमा समुदायहरू विरुद्ध कसरी हतियार बनाउन सकिन्छ भन्ने कुरा महसुस नगरी त्यसो गरे।”

अध्यागमन प्रवर्तनको लागि राज्य-नियन्त्रित डेटाको प्रयोगमा प्रतिबन्ध लगाउनु सार्वजनिक सुरक्षा र नागरिक अधिकारको मुद्दा हो, अनुसन्धानकर्ताहरूले प्रतिवेदनमा तर्क गरेका छन्। आइसद्वारा गरिएका आक्रामक ट्राफिक स्टपहरूले घाइते र मृत्युहरू निम्त्याएको छ, र संघीय एजेन्सीहरूले यो डेटा पहुँच गर्नबाट जोगाउने उपायहरूले – जुन सामान्य रूपमा बुझ्न सकिन्छ – सम्भावित घातक परिणामहरूको साथ प्रवर्तन मुठभेड सुरु गर्न मद्दत गर्न सक्छ।

कानूनमा रहेका खाडलहरू स्थापित गर्न, अनुसन्धानकर्ताहरूले चार राज्यहरूमा उदाहरणहरू दस्तावेजीकरण गरे, ज्ञात आप्रवासन गिरफ्तारहरूबाट सुरु गरेर र सार्वजनिक-रेकर्ड अनुरोधहरू प्रयोग गरेर अघिल्लो डिएमभी प्रश्नहरू ट्रेस गर्न। गोडोयले भनिन् कि रेकर्डहरूले प्रायः केही मिनेट भित्र एक प्रश्न पछि गिरफ्तारी भएको देखाएको छ। गिरफ्तारहरूको कुल संख्या मापन गर्न सकिँदैन, उनले भनिन्, र म्यासाचुसेट्स र क्यालिफोर्निया सहित धेरै राज्यहरूले अनुसन्धानकर्ताहरूले क्वेरी रेकर्डहरूमा गरेका रेकर्ड अनुरोधहरूलाई अस्वीकार गरे। यी राज्य अस्वीकारहरू र थप हराएको क्वेरी रेकर्डहरूले भरपर्दो कुल गणनालाई रोक्छन्, गोडोयले भनिन्, थपे कि निष्कर्षहरूलाई ती चार राज्यहरूमा सीमित रूपमा पढ्नु हुँदैन।

वास्तवमा, उनले डेटा-साझेदारी समस्यालाई “व्यापक” भनिन्।

“तिनीहरूले कागजात नभएका व्यक्तिहरूलाई मात्र पक्राउ गरिरहेका छैनन्, तर विद्यार्थी भिसामा रहेका, वा काम गर्ने अनुमति पाएका, वा अध्यागमन प्रक्रियाका विभिन्न चरणहरूमा रहेका व्यक्तिहरूलाई पनि पक्राउ गरिरहेका छन्,” गोडोयले भने। “र यो सबै केही सेकेन्डमै हुन्छ जब उनीहरूले आफ्नो प्रश्नको जवाफ पाउँछन्, र केही मिनेटमा, उनीहरूले व्यक्तिलाई पक्राउ गर्ने कि नगर्ने भन्ने बारे निर्णय गर्छन्।”

विक्रेता-सम्झौता सीमा, डाउनस्ट्रीम-प्रयोग लेखा परीक्षण, र सार्वजनिक लेखा परीक्षण परिणामहरूले राज्य-नियन्त्रित डेटामा केही पहुँच रोक्न मद्दत गर्न सक्छ, गोडोयले चेतावनी दिए कि एजेन्सीहरूले आफ्ना डेटा विक्रेताहरूलाई सुरक्षा उद्देश्यका लागि खोजी गर्ने व्यक्तिलाई गुमनाम राख्न आवश्यक पर्दा तिनीहरू असफल हुन सक्छन्।

अर्को जटिल प्रश्न यो हो कि, पहुँचको तरिका र सम्बन्धित राज्य अनुसार यो डेटाको सुरक्षा गर्ने अधिकार कसको हो भन्ने कुरा फरक पर्छ; डिएमभी सँग डेटा हुन्छ, गभर्नरहरूले सामान्यतया प्रतिबन्धहरू सम्बन्धी निर्देशन दिन्छन्, र विधायिकाहरूले सुरक्षा उपायहरू अपनाउन अनिवार्य गर्न सक्छन्।

डेटा सम्बन्धी नीतिगत छलफल र अधिकारको प्रश्नहरूका बाबजुद, गोडोय आशा गर्छिन् कि यस प्रक्रियामा “मानवीय सुरक्षा” को पक्ष ओझेलमा नपरोस्।

गोडोय भन्छिन्, “वास्तविक घटनाहरू छन् — र प्रतिवेदनले तीमध्ये धेरैलाई उजागर गरेको छ — जहाँ यी संयन्त्रहरूका कारण परिवारहरू छुट्टिएका छन्। साथै, इमिग्रेसन एण्ड कस्टम्स इन्फोर्समेन्ट(आइस) को कारबाहीका क्रममा अहिले हामीले हिंसा पनि देखिरहेका छौं।” उनी थप्छिन्, “हामीले यो अनुसन्धान गर्दा एउटा कुराले मलाई गम्भीर रूपमा झस्कायो: हामी आइसद्वारा गरिएका गोलीकाण्डहरूबारे धेरै सुनिरहेका छौं… तर ती घटनाहरूबारे चर्चा गर्दा प्रायः एउटा महत्त्वपूर्ण पक्ष छुट्छ — तीमध्ये अधिकांश गोलीकाण्डहरू वास्तवमा ट्राफिक जाँचका क्रममा गरिएका पक्राउहरूकै बेला भएका छन्।”

उनी अगाडि भन्छिन्, “त्यसैले, डिएमभीको डेटा निकै महत्त्वपूर्ण छ। उच्च जोखिमपूर्ण कारबाहीमा संलग्न अधिकारीहरूको हातमा यो डेटा अत्यन्त छिटो पुग्ने गरेको छ। उनीहरूले गाडी रोक्ने क्रममा अचानक सवारी साधनलाई घेराबन्दी गर्दा दुर्घटनाहरू समेत भएका छन्, गोलीकाण्ड त परै जाओस्; यो अवस्था साँच्चै चिन्ताजनक छ।”