“यदि निर्वाचित भएँ भने, लस एन्जलसका बासिन्दाहरूको हित प्रवर्द्धन गर्न कार्यकारी अधिकारको पूर्ण सदुपयोग गर्नेछु।”

पुरुषोत्तम ढकाल, लस एन्जलस । नोभेम्बर ३ मा हुने मेयर पदको निर्वाचन अघिको पहिलो सार्वजनिक बहसका क्रममा, लस एन्जलसकी मेयर क्यारेन बास र नगर परिषद् सदस्य नित्या रमनले बेघरपन, सार्वजनिक सुरक्षा र सहरी सेवाहरू जस्ता मुद्धाहरूमा मतदाताको समर्थन जुटाउने उद्धेश्यले परस्पर विरोधी तर्कहरू प्रस्तुत गर्दै सहरको भावी नेतृत्वका लागि आ-आफ्नो दाबी प्रस्तुत गरे।

नगर परिषद् सदस्य रमन र मेयर क्यारेन बासले एक-अर्कालाई दोषारोपण गर्दै आ-आफ्नो योग्यता प्रमाणित गर्ने प्रयास गरे तापनि, यी दुवै उम्मेदवारले यसअघि ग्रेटर लस एन्जलसमा एक कार्यकाल सँगै काम गरिसकेका छन्।

‘शेरम्यान ओक्स होमओनर्स एसोसिएसन’ द्वारा आयोजित बहसको समापन मन्तव्यमा, प्रगतिशील विचारधाराकी रमनले आफूले लस एन्जलसलाई माया गर्ने भएकाले नै चुनाव लडिरहेको बताइन्। साथै, उनले बासको नेतृत्वमा सहर “दिशाहीन” बनेको आरोप पनि लगाइन्।

बहसका क्रममा रमनले भनिन्, “मेरा १० वर्षीय जुम्ल्याहा सन्तानसँग यहाँ हुर्किने एउटा मात्र मौका छ। उनीहरू परिवर्तनका लागि चार वर्ष कुर्न सक्दैनन्। लस एन्जलसवासीहरू हो, हामीले हाम्रा अपेक्षाहरू बढाउनैपर्छ।”

सार्वजनिक सेवामा बासको लामो अनुभवलाई स्वीकार गर्दै रमनले परिवर्तन केवल आफ्नो नेतृत्वमा मात्र सम्भव हुने दाबी गरिन्। उनले लस एन्जलसलाई “किफायती, सुव्यवस्थित, सुरक्षित, आनन्दमय र महत्वाकांक्षी” सहर बनाउने परिकल्पना अघि सारिन्।

रमनले बताइन् कि नगर परिषदको एक साधारण सदस्यको रूपमा कानुन अघि बढाउने उनको अधिकार सीमित थियो; उनले सहरकी प्रमुख कार्यकारी मेयर क्यारेन बासलाई कार्यकारी अधिकार भए तापनि नतिजा दिन असफल भएको आरोप लगाइन्।

बहसका क्रममा रमनले भनिन्, “यदि निर्वाचित भएँ भने, म लस एन्जलसका बासिन्दाहरूको हित प्रवर्द्धन गर्न कार्यकारी अधिकारको पूर्ण सदुपयोग गर्नेछु।”

घरबारविहीनता अर्को मुख्य विवादको विषय थियो। बास चार वर्षदेखि मेयर रहेको उल्लेख गर्दै रमनले तर्क गरिन् कि बासिन्दाहरूले पर्याप्त नतिजा देख्न पाएका छैनन्। उनले यसको सबैभन्दा स्पष्ट उदाहरणका रूपमा घरबारविहीनतालाई औंल्याइन्। “मेरो निर्वाचन क्षेत्रमा, यस मुद्दामा निरन्तर ध्यान केन्द्रित गरिएकाले घरबारविहीनता घटेको छ,” रमनले भनिन्। “म मानिसहरू सडकमा सुतेको देख्न चाहन्नँ।”

घरबारविहीनता कम गर्न ठोस कदम, नेतृत्व, व्यवस्थापन, तथ्याङ्क र अनुगमन आवश्यक रहेको बताउँदै उनले ‘सिटी हल’ (नगर प्रशासन) मा नेतृत्वको अभाव रहेको औंल्याइन्।

रमनले सहरी आधारभूत सेवाहरूको अवस्थाको पनि आलोचना गरिन् र बिग्रिएका सडक बत्ती, सडकका खाल्डाखुल्डी तथा फुटपाथको दयनीय अवस्थाजस्ता समस्याहरूलाई उजागर गरिन्।

आफ्नो प्रशासनका उपलब्धिहरूलाई प्रकाश पार्दै मेयर बासले भनिन्, “मेरो कार्यकालमा, हामीले सयौं मानिसहरूलाई सडकबाट हटाउन मद्दत गरेका छौं र ४२,००० आवास एकाइहरूको निर्माण प्रक्रियालाई तीव्रता दिएका छौं।”

रमनले एलएपीडी (LAPD) प्रमुख जिम म्याकडोनेलको आलोचना गर्दै भनिन् कि छापा मार्ने कार्यमा उनको प्रतिक्रिया “परिस्थितिको माग अनुसार थिएन।”

बासले प्रतिवाद गर्दै भनिन् कि प्रहरी प्रमुखलाई हटाउने अधिकार मेयरमा निहित हुन्छ। “चाहेमा, प्रहरी प्रमुखलाई बर्खास्त गर्न गाह्रो छैन,” बासले भनिन्।

बासले रमनसँग काम गर्न गाह्रो भएको आरोप लगाइन् र दाबी गरिन् कि उनलाई आफ्ना कुनै पनि सहकर्मीको समर्थन छैन। बासले टिप्पणी गरिन्, “जब प्रशासनलाई नगर परिषदसँग सहकार्यको आवश्यकता पर्छ, तब उनले कसरी सहर चलाउन सक्छिन्?”

बासले थपिन्, “नगर परिषद र सिटी हल शैक्षिक संस्थाहरू होइनन्।” “उनी काम गर्दिनन्; उनी केवल अध्ययन गर्छिन्।” रमनको पुनः आलोचना गर्दै उनले भनिन्, “केवल अध्ययन गरेर सहरका बासिन्दाका लक्ष्यहरू हासिल हुँदैनन्।”