स्पेनका विश्वकप विजेताहरू शाही स्वागत र झन्डै २० लाख मानिसहरूको उपस्थितिमा हुने परेडका लागि स्वदेश फर्किए

म्याड्रिड (एपी)। स्पेनको विश्वकप विजेता फुटबल टोली सोमबार स्वदेश फर्कियो र म्याड्रिडका सडकहरूमा टोलीलाई स्वागत गर्न करिब २० लाख मानिसहरूको उपस्थिति थियो।

न्यु जर्सीको फाइनलमा अर्जेन्टिनालाई १-० ले पराजित गरेको भोलिपल्ट स्पेनको राजधानी आइपुगेपछि २६ खेलाडी र उनीहरूका प्रशिक्षक टोलीले देशका राजपरिवारका सदस्यहरू र त्यसपछि प्रधानमन्त्री पेड्रो सान्चेजसँग भेट गरे।

“खेल शैली, प्रयास र विजयका लागि प्रशिक्षक र खेलाडीहरूलाई धन्यवाद,” सान्चेजले भने। “तपाईंहरूले खेलेको हेर्दा हामीले साँच्चै आनन्द लियौं।”

त्यसपछि टोली म्याड्रिडको मध्य भागमा भव्य र उत्साहपूर्ण परेडका लागि खुला छत भएको बसमा सवार भयो। बसमा “ताराहरू सँगै चम्किन्छन्” भन्ने नारा लेखिएको थियो र त्यसमा फुटबलरहरूको तस्बिर पनि राखिएको थियो।

विश्वकप ट्रफी बोकेका र ‘सोमोस क्याम्पियोनेस’ (हामी च्याम्पियन हौं) लेखिएको जर्सी लगाएका खेलाडीहरूले बाटोभरि प्रशंसकहरूसँग नाचगान र अन्तरक्रिया गरे।

परेड सुरु हुनुअघि स्पेनका प्रशिक्षक लुइस डे ला फुएन्तेले भने, “यति धेरै भावुक र समर्पित प्रशंसकहरू भएको अद्भुत देशको प्रतिनिधित्व गर्नु गर्वको र भावनात्मक अनुभव हो। हामी खुसीले भरिएका छौं।”

टोलीले प्रधानमन्त्रीको आधिकारिक निवास मोन्क्लोआ प्यालेस नजिकैबाट सिबेलेस स्क्वायरसम्म म्याड्रिडका ऐतिहासिक सडकहरू हुँदै यात्रा गर्‍यो; त्यहाँ आयोजित समारोहमा करिब १ लाख २० हजार मानिसहरू उपस्थित रहेको अधिकारीहरूले स्थानीय सञ्चारमाध्यमलाई बताए।

स्क्वायरमा बनाइएको मञ्चमा प्रवेश गर्नुअघि खेलाडीहरूको एक-एक गरी परिचय गराइयो। उनीहरूले प्रवेश गर्दा बजाइने गीत आफैंले रोजेका थिए। आफ्नो २५औं जन्मदिन मनाइरहेका एलेक्स बाएनाले विश्वकप ट्रफीसहित प्रवेश गरे।

परिचय गराइएपछि प्रशिक्षक डे ला फुएन्तेलाई खेलाडीहरूले उचालेर हावामा फ्याँके। उनीहरूका लागि बजाइएको गीतमा प्रशिक्षक पनि सँगै गाउँदै थिए।

एक समय स्ट्राइकर बोर्जा इग्लेसियसले डीजेको भूमिका निभाए भने उनका सहकर्मीहरू मञ्चमा नाचिरहेका थिए।

गायिकाहरू आइताना, आना मेना र लोला इन्डिगोले दर्शक र खेलाडीहरूलाई मनोरञ्जन प्रदान गरे।

आइतबारको पुरस्कार वितरण समारोहमा जस्तै, तर यसपटक स्थानीय दर्शकहरूको अगाडि, सम्पूर्ण स्पेनिस टोलीले फेरि ट्रफी उचालेर समारोहको समापन भयो। टोलीको आगमनअघि नै, सोमबार बिहान अबेरतिर प्रशंसकहरूका समूहले सिबेलेस नजिकै आफ्नो स्थान सुरक्षित गर्न थालिसकेका थिए; उनीहरूले घाम तथा ३५ डिग्री सेल्सियस (९५ डिग्री फरेनहाइट) सम्म पुग्ने तापक्रमबाट बच्न छाताहरू साथमा लिएका थिए।

यो त्यही चोक हो जहाँ स्पेनका अघिल्ला टोलीहरू र तिनका समर्थकहरू प्रायः खुसीयाली मनाउन भेला हुने गर्थे। साथै, उपाधि जित्दा रियल मड्रिडले पनि परम्परागत रूपमा यहीँ खुसीयाली मनाउने गर्छ।

अधिकारीहरूको अनुमान अनुसार म्याड्रिडमा करिब १८ लाख मानिसहरूले टोलीलाई स्वागत गरे।

आइतबार अतिरिक्त समयमा फेरान टोरेसले निर्णायक गोल गर्दै स्पेनलाई दोस्रो विश्वकप उपाधि (सन् २०१० मा दक्षिण अफ्रिकामा जितेयताको पहिलो) दिलाए।

प्रतियोगिताको संयुक्त आयोजना गर्ने तीन देशका नेताहरू—अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्प, मेक्सिकोकी राष्ट्रपति क्लाउडिया शिनबाम र क्यानडाका प्रधानमन्त्री मार्क कार्नी—ले टोलीलाई बधाई दिए।

खेलको अन्तिम सिठ्ठी बज्नासाथ म्याड्रिड उत्सवमय बन्यो; हजारौं समर्थकहरू बार र रेस्टुरेन्टहरूबाट सडकमा ओइरिए, जसमध्ये धेरैले स्पेनको झण्डा ओढेका थिए वा टोलीको रङको पोसाक लगाएका थिए।

राजधानीको ‘पुएर्टा डे सोल’ र अन्य मुख्य चोकहरूमा मानिसहरूको भीड लाग्यो—गाउँदै, नाच्दै र फ्लेयर्स (आतिशबाजी) बाल्दै उनीहरूले खुसी मनाए, साथै गाडीका हर्नहरू पनि बजिरहेका थिए।

धेरैले आइतबारको जितको खुसी सोमबार बिहानको झिसमिसे समयसम्म मनाइरहे।

“म धेरै खुसी छु। मैले तीन-चार घण्टा मात्र सुतेको छु, तर टोलीका लागि म जे पनि गर्न तयार छु,” १९ वर्षीय भिक्टर अल्भारेजले भने।

पुरुष टोलीको यो जित र सन् २०२३ मा स्पेनले जितेको महिला विश्वकपको सफलताले यो युरोपेली राष्ट्रलाई एकैसाथ दुवै उपाधि जित्ने पहिलो देश बनाएको छ।

“साँचो भन्नुपर्दा, यो निकै रोमाञ्चक थियो। हामी कुनै बार वा अन्य ठाउँमा जानुको सट्टा घरमै बसेर, एकाग्र भई र निकै खुसीका साथ यो क्षणको अनुभव गर्न चाहन्थ्यौं,” ५९ वर्षीया निजामती कर्मचारी गेमा रोडेरोले भनिन्।

तर, म्याड्रिडको उत्तर-पश्चिममा रहेको सालामान्कामा एउटा दुःखद घटनाले उत्सवमा केही खल्लोपन ल्यायो; त्यहाँ जितको खुसी मनाउने क्रममा साथीहरूसँग मिलेर एउटा फोहरा (फाउन्टेन) मा चढेका १३ वर्षीय बालकको फोहरा भत्किँदा मृत्यु भयो।

धेरै युवा समर्थकहरूका लागि, पुरुष टोलीले उपाधि उचालेको र त्यसपछि देखिएको राष्ट्रिय उन्माद वा उत्साहको दृश्य प्रत्यक्ष देखेको यो पहिलो पटक थियो।

सन् २०१० को तुलनामा स्पेन अहिले निकै फरक छ; त्यतिबेला यो आइबेरियन राष्ट्र ऋण संकट, २० प्रतिशत बेरोजगारी र थप स्वायत्तताका लागि संघर्षरत राष्ट्रवादी क्षेत्रहरूको समस्याबाट गुज्रिरहेको थियो।

अहिले अर्थतन्त्र विस्तार भइरहेको छ, बेरोजगारी दर आधा घटेको छ र देश पुनः युरोजोनका तीव्र गतिमा बढिरहेका प्रमुख अर्थतन्त्रहरूमध्ये एक बन्ने अनुमान गरिएको छ। राष्ट्रवादी तथा पृथकतावादी तनावहरू पनि काफी हदसम्म मत्थर भएका छन्।